“De Audiotour” NPO Klassiek / AVROTROS 29 april 2025
Luister hier
“Leven in muziek” interview RTV Noord 21 april 2024
Deel 1 / Deel 2
Interview Dagblad van Noorden en Leeuwarder Courant juli 2021
Download PDF >
FROULJU FAN FRYSLÂN
vrouwen van Friesland, eregalerij der Friezinnen, acht portretten in film en beeld gekozen door de Friese Mienskip
Mienskip project culturele hoofdstad Leeuwarden/Fryslân 2018
in samenwerking met documentairemaker Marleen Godlieb en Omrop Fryslân
Film:
https://vimeo.com/219837406/63b4404857
FROULJU FAN FRYSLÂN, een film van de making of van de eregalerij der Friezinnen door Natasja Bennink
De documentaire op NPO 2/FryslanDOk:
www.npostart.nl/fryslan-dok
Vrouwen van Friesland, eregalerij der Friezinnen, zes portretten in film en beeld, gekozen door de Friese Mienskip.Hokker fryske frou fertsjinnet in stanbild? of Welke Friese vrouw verdient een standbeeld? Een Mienskip project van de culturele hoofdstad Leeuwarden/Fryslân 2018.
In samenwerking met programmamaker Marleen Godlieb en Omrop Fryslân.
De 7-delige tv-serie:
www.omropfryslan.nl
BEELDEN
overzichtsboek
tekst: Annabelle Birnie, Sophie van Steenderen
Fotografie: Reyer Boxem
Uitgeverij Philip Elchers 2022
ISBN 9789050482141
Het boek is verkrijgbaar o.a bij www.philipelchers.nl
VAN KUS TOT KONING
beelden Natasja Bennink 2010-2015
fotografie: Reyer Boxem
tekst: Harry Tupan, Drents Museum
Uitgever TheoArt, Groningen NL
ISBN 978-90-809050-0-09
vertaald in het Engels en Duits
Het boek is verkrijgbaar bij o.a:
Galerie Van Campen & Rochtus, Antwerpen
Boekhandel Van der Velde, Groningen
of stuur een mail naar:
A WOMAN ON A MISSION
beelden Natasja Bennink 1999-2009
concept+vormgeving: Rudo Menge
fotografie: Reyer Boxem
beschouwing: Roos Wouters
gedichten: Maria van Daalen
Uitgever Galerie VCR, Antwerpen en BAI, Scholten
ISBN 9789085865346
Het boek is verkrijgbaar bij:
Galerie Van Campen & Rochtus, Antwerpen
tel +32(0)3 2940662
Compilatie van de documentaire: De 5 kussen
In het centrum van Appingedam staat de beeldengroep De vijf kussen van Appingedam. Deze beeldenserie verbindt het oude met het nieuwe gedeelte van Appingedam, door Natasja Bennink verbeeld door middel van 5 kussende paren uit Appingedam. Het proces van opdracht tot onthulling is vastgelegd in de documentaire De vijf kussen van Marleen Godlieb, stichting Noordgedacht. 2013
Interview Radio 4, Opium (16 juni 2022)
https://www.nporadio4.nl/fragmenten/opium/7ed140b9-5257-47aa-8550-2bcf24306068/2022-06-14-het-gesprek-natasja-bennink
NPO 4, Radio Opium op 4: Natasja werkt een week in de Torenkamer van VondelCS, Amsterdam (2017):
Atelierfoto: De vijf kussen van Appingedam in wording 2014
Het voormalige gemeentehuis Ezinge, nu het woon/werkpand van
Onno Broeksma en Natasja Bennink in het TV programma
KRO Binnenste Buiten NPO 2:
https://binnenstebuiten.kro-ncrv.nl
Interview
Door Erica Mannink KRO radio
Naar aanleiding van de tentoonstelling Mijn Minnaar en ik deel 4, Museum Polak, Zutphen.
Natasja Bennink, beeldhouwer
De mens staat centraal in de levensgrote bronzen beelden van Natasja Bennink. Zorgvuldig bestudeert ze de anatomie en de verhoudingen van haar model en brengt deze over in klei. Zodra de basis klopt, neemt de expressie het over; typerend voor haar stijl zijn de vrije, rauwe toets en de opzettelijke reductie van vormen. Zo ontstaan beelden die de figuratie doelbewust overstijgen. Het menselijk lichaam functioneert als drager van een achterliggend concept, waarbij verbondenheid vaak de rode draad is. De mens verbonden met zijn tijd, de vrouw verbonden met haar lijf, geliefden in een kus verbonden met elkaar of bewoners verbonden met hun gemeenschap. Het zijn gelaagde beelden waarin het universele voelbaar wordt en het individuele zichtbaar blijft.
Natasja is zich bewust van de voortrekkersrol die ze als kunstenaar heeft. Daarom kiest ze soms voor thema’s die een beetje schuren. Ze dwingt de beschouwer om met andere ogen te kijken. Een terugkerend gegeven in haar werk is de ‘female gaze’, de vrouw gezien door de ogen van een vrouw. Zo zijn haar Venusbeelden stoer, zelfbewust, trots, eerlijk, sensueel of kwetsbaar, maar nooit ‘alleen maar’ mooi. Dat kan door de één als herkenbaar en bemoedigend ervaren worden, door de ander als confronterend of provocerend.
Natasja Bennink werkt zowel autonoom als in opdracht. Het zwaartepunt in haar oeuvre ligt bij beelden voor de openbare ruimte. De wisselwerking die een beeld aangaat met de locatie, de omgeving en de bewoners is daarbij cruciaal. Omdat ze verhalen en referenties in haar beelden verwerkt die uit de gemeenschap zelf komen, worden het daadwerkelijk monumenten, ijkpunten die betekenis en verdieping geven aan de plek. Heden en verleden worden zo tastbaar, invoelbaar en inzichtelijk gemaakt.
Monumenten in brons
Monumenten nemen een steeds belangrijkere plaats in binnen het oeuvre van Natasja Bennink. Dat zijn vaak oorlogsmonumenten, gemaakt in opdracht van lokale gemeenschappen. Ook hier geeft Bennink vrouwen een hoofdrol. Zij vertelt hun verhalen en verbeeldt hun actieve en moedige rol tijdens de oorlog. De verzetsstrijders Amazones van Ede staan elk in een andere houding, met een eigen emotie, maar delen hun vastberadenheid en standvastigheid. En in De mienskip fan Abbegea de moeder met het kind op haar schouders herdenkt wat is gebeurd, maar staat vooral voor groei, hoop en toekomstgerichtheid. Wie gedragen wordt, kan vooruitkijken.
De menselijke figuren in Benninks oorlogsmonumenten zijn, op het beeld van Titus Brandsma na, geen letterlijke portretten. Ze vertellen een universeel verhaal, dat groter is dan dat van de individuele verzetshelden. Wel zoekt Bennink zorgvuldig naar modellen die een persoonlijke connectie hebben met het verhaal dat wordt verbeeld. Hun aanwezigheid geeft de beelden diepte en waarachtigheid. Zo poseerden voor de Vrouwenmars nabestaanden van de verzetsvrouwen die van Kamp Westerbork naar Grijpskerk liepen, en stond voor de Joodse violist in Harderwijk een jonge Joodse man model.
Voor Natasja is dit proces van groot belang. Het helpt haar zich in te leven in het verhaal, het te doorvoelen en die beleving mee te geven in het uiteindelijke beeld.
Nationaal monument seksueel geweld
In november 2025 is in Winschoten het eerste nationale monument tegen seksueel geweld onthuld, bedacht en gemaakt door Natasja Bennink.
Drie levensgrote figuren verbeelden samen pijn, eenzaamheid, heling, verbinding, kracht, moed en troost. Ervaringsdeskundigen stonden hiervoor model.
In de brede, lage sokkel van het monument zijn persoonlijke, handgeschreven boodschappen van inwoners van de provincie Groningen te lezen over seksueel geweld.
De lage sokkel maakt dat de toeschouwer op gelijke hoogte met de slachtoffers staat en dichtbij kan komen. De handgeschreven getuigenissen vormen een verbindend fundament.
Natasja Bennink (1974) is opgeleid aan Academie Minerva in Groningen en de Academy of Fine Arts in Athene. Ze woont en werkt in het voormalig gemeentehuis van Ezinge, in Groningen. Werk van Bennink is opgenomen in diverse museale collecties, o.a. van het Drents Museum, Het Depot, Museum Dr8888 en Museum de Buitenplaats. Ook zijn haar beelden te vinden op tal van plekken in de openbare ruimte.
Voor de Statenzaal van de provincie Drenthe maakte ze het statieportret ‘Onze Koning’, in Appingedam vereeuwigde ze vijf generaties kussende geliefden, allemaal inwoners van de stad. De ‘Venus van Kloosterveen’ prijkt in Assen en in Dokkum staat het monument voor de zalig verklaarde priester Titus Brandsma. Een kussend portret van Benninks eigen grootouders is geplaatst in het ziekenhuis UMCG en in het kader van de culturele hoofdstad Leeuwarden-Fryslân 2018 maakte ze de ‘Eregalerij der Friezinnen’, zes portretten in brons van zes Friezinnen, gekozen door de Friese Mienskip. In opdracht van Stadsmuseum Harderwijk maakte ze twaalf beelden voor de binnenstad van Harderwijk; elk beeld markeert een bijzondere gebeurtenis uit de geschiedenis van de stad.
In Ede staan de Amazones van Ede, een ode aan de verzetstrijdsters uit Ede.
Afgelopen najaar maakte zij het Nationaal Monument Seksueel Geweld dat in Winschoten staat.
Bennink exposeert regelmatig in binnen- en buitenland en is sinds 2000 verbonden aan VCRB gallery te Antwerpen. Zij is als docent werkzaam aan de Wackers Academie te Amsterdam.
Tekst: Sophie van Steenderen, conservator Stadsmuseum Harderwijk